kalokohan nga pala..

ang na meron ako ay katulad ng isang malaking tanghalan. ang mga bagay sa loob nito ay pwedeng totoo at pwede ring isa lamang palabas. ginawa lang ng isip..

ginawa ng isip para manglinglang o magpadama ng mga emosyon. pinaglalaruan lang ang mga taong nakakakita nito.

pagmumukhaing katulad ng isang bagay o pangyayari, at kapg nagsisimula ka nang matuwa sa mga nangyayari, sasarahang bigla ang tabing ng tanghalan.

babawiin ang mga binigay, dahil ang mga ito ay pahiram lamang na di kailangan magtagal sa mga tunay na may emosyon.

walang makakaisip na ganito lamang ito. dahil sa simula pa lamang ay mapapaniwala ka na ang mga nangyayari ay kapanipaniwala. at unti-unti mong sisirain ang sarili mong buhay dahil sa pagbagsak di mo inaasahan. at lalapit ang mga tao sa iyong paligid para damayan ka panandalian. dahil ikaw mismo ang makakatuklas na ang mga taong ito ay sumisira sa mga bagay na nagpapasaya sa iyo.

magsisilbing poste na susuporta sa iyo, ngunit sa oras ng problema bigla na lang babagsak.

at magsisimula na ang malaking pagbabago sa buhay mo. pagbabago na magdudulot ng matinding gait sa isyong sarili at sa mga taong nasapaligid mo.

malilimutan ka ng mga tao, at sa iyong muling pagbangon walang makakaala-ala. at dito maiisip mo na magsimula para ibalik ang mga bagay na ibinigay nila ng permanente sa iyong puso at isip. ibagsak ang mga taong salot. salot sa pagkatao mo.

ikaw nag gagawa ng isang napakalaking tanghalan. tanghalan ng pagbagsak at kamatayan.

pasko nga ba?? o isa lamang kalokohan...

December 25.. ang petsa kung kailan ang Pasko ay ipinagdiriwang. Pero totoo nga ba ito? tama ba ito?

di natin alam.. pero sa aking palagay mali ang petsa nito.. dapat ito ay sa buwan ng Hunyo (wow tagalog). dahil sa Bibliya ang panahon ay tagsibol at hindi taglamig.. pero hindi ito mahalaga ngayon..

ano ba ang dapat nating gawin sa ganitong okasyon?
tama nga ang magbigayan pero bakit tuwing ganitong okasyon lang ito na bibigyan ng halaga. mas maganda ata kung lagi tayong magbigayan at maging mabait sa lahat (isang palabas lamang)..

hindi rin ka pananipaniwala. paano kung ang lahat ng ito ay isa lamang guni-guni. isang malaking tanghalan kung saan, pinaglalaruan lang ang lahat ng bagay nasa loob nito.

walang bagay na totoo, dahil baka tanging pagkukunwari lang ang lahat ng nandito..

suicide note nga ba?

suicide note, ano ito? sulat na ginagawa ng mga taong napagtantong mas mabuti kung sila ay magpapakamatay. actually meron na akong isa. kasi mukhang masarap magSUICIDE, kahit masama ito, sa mata ng tao at sa mata ng DIYOS. sa tingin ko naman okay lang yun dahil ito ang alam mong makakapagpatigil ng paghihirap. why not, kung ito ang pinaka magandang gawin. sa mga oras na nalulungkot ka at masama ang loob sa mundo. lalu na kung nilayo ang bagay na nakakapgpasya sa iyo. sabihin na parang ikakamatay mo kung mawawala sa piling mo. at ito ang lagi kong nararansasan. lalu na ngayon, at sa tingin ko kahapon ganito din yun. bakit lagi ko nalang itong nararamdaman. kasi nga naman wala akong karapatang maging masaya. dahil wala nga daw. nakikilama ka sa kanlia. anu naman kung mamatay ako ngayon, may makakaeramdam ba na nawala ang presence ko sa mundong ito. wala... kahit isa o dlawa. wala akong iiwan kung mawala man ako. wala... wala... wala... wala... wala.wala..wala... wala.. wala. dahil ang katulad ko ay dapat lang mawala, kais wala na akong ginawa kundi manira ng buhay ng iba. hahaha..

so what, kung sa ganitong paraan ako nabubuhay. as if you care wag mo nang sabihin na concern ka lang, dahil isa lamang yan malaking kalokohan.. walang tayong pakialam sa mundong ito, at sa hinaharap.. wala nga ba? meron ata. dahil kaliksan lang ang tumangggap sa akin.

meron mga nagsabi na diyan lang sila, ngunit sila rin ang sisira nito. sila rin ang mangiiwan sa akin. ngunit naisip ko na hindi lang ito ang dahilan para mabuhay. at naisip ko hindi rin sila kasama sa sa mga plano ko.. kaya aanuhin ko sila? pang design ng buhai, wag na baka makapanget lang sila sa mundo ko. mundong pinapangarap ko.. mundong walang sisira kundi ako at ang nagbigay ng pahintulot para gawin ko ito. sino ako??

bakit ako??

kailan??

saan??

ngayon at dito na pala..

death..

tamang panahon na pala..

lahat ng tao may tinatagong agai sa loob nila, yung iba tintago. kaya nagugulat na lang suila kapag inilabas ito. wag tayong matakot kung ito ay mangyari. dapat natin silang mahalin at tanggapin kung sino sila... yung tunay na sila.. at wag subukang lumayo, dahil hindi mo sasabi ang sunod na mangyayari sa tin.. wag magsalita ng kapos dahil baka kaiinin natin ito.. wag ibalik o ulitin ang nakaraan, tama ba ito? paano kung tumatak na sa isip at sa puso... hindi ko rin alam.. isipin na lang natin ang isang bangkang papel, lulutang ito, pero darating ang punto na maaabsorb na nito ang tubig at lulubog, dahil sa kamay ng pagkakataon, ilulutang ito para ipagpatuloy ang misyon. ...

I remember the times we spent together
All those drives, we had a million questions
All about our lives
And when we got to New York everything felt right
I wish you were here with me,
Tonight

I remember the days we spent together,
were not enough, it used to feel like dreaming
Except we always woke up,
Never thought not having you here now
Would hurt so much

Tonight I’ve fallen and I can’t get up
I need your loving hands to come and pick me up
And every night I miss you
I can just look up
And know the stars are
Holding you, holding you, holding you
Tonight

I remember the time you told me
About when you were eight
And all those things you said that night
That just couldn’t wait
I remember the car you were last seen in
And the games we would play
All the times we spilled our coffees
And stayed out way too late

I remember the time you sat and told me
About your Jesus, and how not to look back
Even if no one believes us
When it hurts so bad, sometimes
Not having you here

Tonight I’ve fallen and I can’t get up
I need your loving hands to come and pick me up
And every night I miss you
I can just look up
And know the stars are
Holding you, holding you, holding you
Tonight

I say
Tonight I’ve fallen and I can’t get up
I need your loving hands to come and pick me up
And every night I miss you
I can just look up
And know the stars are
Holding you, holding you, holding you
Tonight

...

wag pilitn ang sarili na bumangon sa isang lugmok na putik, dahil sa ilalim ng putik isang pagkakataon na matigil ang kahanglang nangyayari sa mundong ito. ikaw ba o ako ang magsisimula ng pagbabago? sino.. sabay na lang tayo. dahil sa ating pagtutulunggan mas magtatagumpay tayo ng masaya at makatarungan. kung masawi man tayo sa paglalbak t pagsubok, mawawala ako ng nakangiti. dahil nakasama ko ang isang katulad mo, isang tao na sumubok sa tunay na ko. ikaw magiging masay kaba? siguro hindi dahil ang isang katulad ko ang durog sda iyo. hindi palampasin ang pagkakataon na gumanti sa akin, pero okay lang yun, dahil malaya ka sa lahat ng bagay, maliban sa iilan. ang umibig. hahayaan kitang gawin ang lahat maliban sa magmahal kahit mayroon ka ng minamahal, hindi mo sya makukuha kahit kailan, mabubuhay ka sa ilalim ng kalungutan sa aspeto na ito. ikaw mismo ang hihiling sa akin na ibalik ko ang pagkakataon na mahalin ka rin ng taong mahal mo, dahil hawak ko na ang iyong pagasa na makalis sa rehas ng kasawian at kalungkutan. mahaba na ba ang iyong pagdurusa, siguro hinda ganoon kahaba. ako ang unang tutlong kung mangyayari ito, ibibigay ko sa iyo ang pagasa na gusto mo kahit hindi mo hingin dahail kapalit ng sandaling kasiyahan ang iyong panghabangbuhay na kalungkutan. pag katapos nito gagawin kong palamuti sa kalangitan ang iyonmg ngiti, sa lugar na hindi mo aabot. kahit anung mangyari ako lang ang matitirang nakakaramdam ng laht ng emosyon, ang emosyon ng pagkakapasakit. ang emosyon ng kamatayan...